Through my thought - Touch my life
Through my thought - Touch my life
No matter what life brings, I just believe that... Everything happens for the best.
Ads by Google
上記の広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。

Merry Christmas and Happy New Year Everybody

To

My family

My dearest

My friend

My Colleage

and

everybody





Go have fun and enjoy Party




Do anything that you want to do HA HA



Did you got a present ?

What kind of prensent do you wish ?


I wish you all get what you want and be Happy Happy all this year long.


today at my office there will be a little party

This is a first year that i joy party with my co-worker


But it is better if i can go to have a party with my old friends


Miss you all na ja My friends
Merry Christmas and Happy New Year
12



"...ค่ำคืนเดือนหนาว ชาวสวนผึ้งยินดีแบ่งปันความสุข
ในบรรยากาศโรแมนติค ใต้เแสงเทียน เคล้าคลอด้วยดนตรี
Smooth Jazz ท่ามกลางหุบเขา ทุ่งหญ้าเลี้ยงแกะ..."



4


1


ชื่องาน : Romantic Arts Festival@Suanphung
Theme : Candle in the Winter 2008

สถานที่จัดงาน : The Scenery Resort & Farm อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี


c7


กำหนดวันจัดงาน :

วันศุกร์ที่ 12 และวันเสาร์ที่ 13 ธันวาคม 2551 ตั้งแต่เวลา 17.00-22.00 น.
วันศุกร์ที่ 19 และวันเสาร์ที่ 20 ธันวาคม 2551 ตั้งแต่เวลา 17.00-22.00 น.
วันศุกร์ที่ 26 และวันเสาร์ที่ 27 ธันวาคม 2551 ตั้งแต่เวลา 17.00-22.00 น.



ราคาบัตรต่อท่าน : ค่าเข้าชมงานรวมเครื่องดื่ม 1 ที่ต่อ 1 ท่าน

Zone A โต๊ะละ 1,600 บาท (ไม่เกิน 4 ท่านต่อ 1 โต๊ะ)
Zone B ที่นั่งละ 300 บาท
Zone C ที่นั่งละ 200 บาท


c11


c8


รายละเอียดกิจกรรมหลักในงาน :

Work Shop การทำเทียนหอมอย่างง่ายๆ
Booth Show และจำหน่ายสินค้า Hand Made และงานศิลปะ
Booth อาหารและเครื่องดื่ม
ดนตรี Smoot Jazz วง Remember (ศิษย์เก่าดุริยางค์มหาวิทยาลัยศิลปากร) บรรเลงภายในงาน
Booth จิตกรภาพเหมือน
Booth กิจกรรมการทำถ้วยชาราคุ (raku) ศิลปะดั้งเดิมของชาวอาทิตย์อุทัย โดย เถ้าฮงไถ่
(**เฉพาะวันศุกร์ที่ 26 ธันวาคม**)
ติดต่อประสานงาน : 084-913-0055 (Reservation)



คำแนะนำสำหรับผู้เข้าร่วมงาน :
ตรวจเช็คข้อมูลรายละเอียดของการสำรองที่นั่ง และตำแหน่งที่นั่งรวมถึงที่พักค้างคืนในอำเภอสวนผึ้ง
อำเภอบ้านคาและอำเภอจอมบึง ได้ที่ www.suanphungfestival.com หรือ ติดต่อผ่านทาง Reservation
ได้ที่ 084-913-0055

**เนื่องจากจำนวนห้องพักในอำเภอสวนผึ้ง มีจำนวนจำกัด ผู้เข้าร่วมงานควรสำรองที่พักล่วงหน้า
ประมาณ 1 เดือน**



c4


c6


c2


c3


c9


ซุ้มแสดงและจำหน่ายงานศิลปะ : ซุ้มที่เข้าร่วมในงาน จำนวน 13 ซุ้ม

งานเซรามิค (เถ้าฮงไถ่)
บราวนี่, ไอศครีม (Sweet Lover)
Sheepie sheep (The scenery resort and farm)
ผลิตภัณฑ์บ้านนก (บ้านนกละเมอ)
ผ้าปักลายดอกไม้ (มูลนิธิกระต่ายในดวงจันทร์)
โปสการ์ด (มูลนิธิกระต่ายในดวงจันทร์)
กล้วยไม้ (ลันดาออร์คิด)
ประติมากรรมดินเผาเถาวัลย์ (ลุงสลัด)
กระเป๋าผ้าปัก (บ้านริมเขา)
เชิงเทียนประดับดอกไม้ (บ้านอ้อมกอดขุนเขา)
โปสการ์ด, งานหัตถกรรม (NAGAYA)
งานผ้าทอ (PASAYA)
งานหัตถกรรม (บ้านห้วยน้ำริน)



สิ่งที่ดีที่สุด

:: สิ่งที่ดีที่สุด ::

เธออยากฟังไหม ฉันมีอะไรอยากจะบอก
ที่เธอเคยถาม เฝ้าถามกันเรื่อยมา
มันคือสิ่งไหน ที่ทำให้หัวใจฉันมีค่า
ตลอดเวลาคือสิ่งนี้

เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้หัวใจ
ของฉันมีความสุขใจได้อย่างนี้


สิ่งที่ดีที่สุด คือการได้พบเธอ
ได้ดูแลเธอ ได้รักเธอหมดใจ
อยากบอกเธอซักหน่อย
บอกให้เธอรู้ใจ ว่าโชคดีแค่ไหน
ได้พบคนอย่างเธอ

ได้ยินฉันไหม นั่นคือความในอยากจะบอก
ตลอดเวลาคือสิ่งนี้




เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้หัวใจ
ของฉันมีความสุขใจได้อย่างนี้



สิ่งที่ดีที่สุด คือการได้พบเธอ
ได้ดูแลเธอ ได้รักเธอหมดใจ
อยากบอกเธอซักหน่อย
บอกให้เธอรู้ใจ ว่าโชคดีแค่ไหน
ได้พบคนอย่างเธอ




テーマ:日記 - ジャンル:日記

รักคุณเข้าอีกแล้ว
"เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอฉันก็
พร้อมและยินยอมมอบความรัก...และจิตใจ ชั่วนิรันดร์"

มีเพลงๆนึงที่เคยร้องให้เธอฟัง แต่ไม่รู้ว่ายังจำได้หรือเปล่า
วันและเวลาอาจจะหมุนและเวียนไป ใจความในเพลงนั้นของเรา
ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง ความรักที่ลึกซึ้ง และยังคงตรึงในหัวใจนานแค่ไหน
ก็เหมือนเก่า... เหมือนวันแรกที่เรา เจอกัน

*เก็บเพลงรักนี้เป็นของขวัญ ให้เธอได้รับได้รู้หัวใจของฉัน
แม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน...
แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น ต่อให้ต้องลงนรกหรือขึ้นสรวงสวรรค์
ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร...
จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว
และจะเป็นเพียงคนเดียวเสมอไป...

ที่ฉันฝากชีวิต...ทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน...

กาลและเวลาที่เปลี่ยนหมุนและเวียนไป อาจจะทำให้หัวใจใครหมุนตาม
แต่ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนหมุนไปยังไง ใจความในเพลงนั้นของเรา...
ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง ความรักที่ลึกซึ้ง และยังคงตรึงในหัวใจ นานแค่ไหน
ก็เหมือนเก่า ... เหมือนวันแรกที่เรา เจอกัน

(ซ้ำ *)

ฉันขอใช้ช่วงเวลาทั้งชีวิต ที่ฉันมี...
ฉันขอใช้ไปกับเธอ ... กับเธอ... เธอคนนี้

เก็บเพลงรักนี้เป็นของขวัญ ให้เธอได้รับได้รู้หัวใจของฉัน
แม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน...

แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น ต่อให้ต้องลงนรกหรือขึ้นสรวงสวรรค์
ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร...

จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว
และจะเป็นเพียงคนเดียวเสมอไป...

ที่ฉันฝากชีวิต...ทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน...

ฉันขอมอบชีวิต ทั้งหมดไว้...

ฝากให้กับเธอเพียงผู้เดียว...
เชียงใหม่

และแล้วทริป สามวัน สองคืน ณ เชียงใหม่ก็จบลง

ไม่รู้จะขอบคุณใครดี ที่ทำให้ทริปสนุกสนาน และคุ้มค่าแบบนี้เกิดขึ้น

แต่งานนี้เหนื่อยสุด ก็ คงเป็น แนน คุณพลอย ดุก โป ปลื้ม ละซิท่า

ไม่ว่าจะเที่ยว จะเล่น ก็ต้องมานั่งท่องสคริบทัวร์

จะคุยกะเพื่อน หรือ หวานกะแฟน เป็นต้องตกเป็นเป้าสายตาอาจารย์ตลอด


.....

การเดินทางที่ยาวไกล

คงไม่ได้แค่ความเหนื่อย

จุดมุ่งหมายปลายทางที่แสนประทับใจ

สถานท่องเที่ยวริมข้างทาง (ถึงแม้จะหลับเอาตลอดเวลา)

ภาพเมืองเชียงใหม่ยามเช้าตรู่ และ ค่ำคืน

ทุกสิ่งล้วนเป็นภาพแปลกตา แปลกใจ

หลายคนคงรู้สึกคุ้นหู คุ้นตา

โดยเฉพาะเพื่อนนิ่ม ที่มีเสียงบรรยาย

แทนไกด์ทัวร์ให้ได้ยินอยู่เสมอ

ไม่ว่าจะขึ้นเขา เที่ยวชม หรือนั่งกิน

โน่นนี้ เป็นว่าต้องรู้จักเอาซะหมด

ดีจริงเลยน่า ได้มาเที่ยวบ้านเกิด


....


สำหรับเรา

ดอยสุเทพ

สวนสัตว์

หมีแพนด้า

ถนนคนเดิน

ไนท์บาร์ซ่า

หลังมอ ชอ

เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกับตา

.....

แม้ครั้งนี้ เราไม่ได้ไปร่ามฉลองความสนุก

ณ วอร์มอัพ กะ เพื่อน แกงค์เมาทั้งหลาย

ก็ไม่ได้เสียใจมากนัก

เพราะ กลับมายังได้ฟังทั้งเรืองเหล้า และ เรื่องเล่า (เอ๊ะงง)

จากบรรดาขาเมา

แค่ฟังก็สนุกแล้ว

....


ถนนคนเดิน

สถานที่ทีเราใช่เวลาเกือบครึ่งคืน เดินไปกลับ

ไม่ว่าจะหันไปทางไหน

ก็มีแต่ของอยากได้ไปหมด

ใช่ว่าจะมีแต่ของน่าซื้อ

คนน่ามองก็มากน่าหลายตา

เพลิดเพลินไปเสียหมด

ถนนยาวแค่ไหนก็คงไม่เบื่อ(แต่เมื่อยขา)

ได้ของฝากไร้สาระมาถุงใหญ่ ๆจากที่นี่

ล้วนแต่เป็นพวงกุญแจจุ๋มจิ่ม

กะโปสการ์ดแทนใจ( อิอิ)

.....

พอถึงวันกลับ

ยังนึกอยู่เลยว่า

ทำไมมันผ่านไปเร็วอย่างนี้

หลับ ตื่น ๆ ขึ้น ลง รถอยู่หลายรอบ

ก็มาถึงกรุงเทพในเวลาเกือบหมดวัน


.....

ได้เห็นอะไรมากมาย

จากสถานที่ที่ไม่เคยไป ไม่เคยเห็น

ทำให้คิดว่า ถ้าเราอยากไปไหน

แล้วได้ไปซะทุกที่ก็คงดี

การได้ไปเปิดหูเปิดตาซะบ้าง

ทำให้เราได้เปิดสมอง เปิดใจได้ขึ้นเยอะ

.....


ว่าง ๆ จะมานั่งคิดดู

ว่าที่ไหนไม่ได้ไป แล้วอยากไปอยู่บ้างน่า

แล้วจะไปให้ได้

กะคนรู้ใจด้วยยิ่งดี(อิอิ)




จบการบรรยาย
ก่อนไปเชียงใหม่

เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า....และแล้ววันนั้นก็ใกล้มาถึง

ไม่ใช่วันรอบเดือน หรือวันหวยออกเช่นนั้น

แต่มันเป็นวันของสาวโสดละอ่อน จะได้ไปแอ่วเหนือกันแล้ว

ม้วน ไม่ ม้วน คงไม่ได้เกิดจากอะไร

นอกจากเพื่อนร่ามก๊วนร่วมฮา

นี้คงเป็นอีกโครงการ ที่พองเราร่วมก๊วนเราจะได้รวมตัวกันอีก

ไม่อยากจะจินตนาการความมันส์หยดย้อยที่จะมาถึง

ถึงจะแอบเสียดายอยู่บ้าง

ที่บางส่วนในสมาชิกต้องรับกรรมกับวิชาเรียนท่องเที่ยว

แต่ถ้าไม่มีวิชานี้ ก็คงหาโอกาศจะไปเที่ยวแอ่วเหนือด้วยกันยาก(ขอขอบคุณ)

การเดินทางไกลไม่ใช่เป้าหมายสำคัญ ของพวกเราใช่ไหม

ถูกต้องแล้ว ....แอ่วเหนือ ชมบ่าว....แผนที่เราวางกันไว้(ตลอดเวลา)

แม้ตอนนี้ยังหาร้านถูกใจ วางทำเลกันไม่ได้

เราย่อมไม่ย้อท้อ.....



อีกหนึ่งประสบการณ์ ก่อนเรียนจบ

ใครไม่ใกล้เรียนจบย่อมไม่รู้สึก

ใครติดกับแฟนย่อมไม่เข้าใจ

ใครไม่สนิทกับเพื่อนย่อมนึกไม่ถึง

ใคร...ที่ไม่ใช่เรา...ก็คงไม่รู้

ว่า.....การได้ทำอะไรร่วม ๆ กัน กับเพื่อนร่วมแก็งค์

เป็นประสบการณ์ที่มันส์ จริต ยากเกินคำบรรยาย


ลองนั่งนับดู ดี ๆ ..

เราต่างทำกิจกรรมร่วมกันมาตั้งมากมาย

ทุกล้วนกิจกรรม ทุกล้วนเหตุการณ์

ย่อมแฝงความทรงจำดี ๆ ประทับใจเอาไว้อย่างหลากหลาย

วันไหน ได้มานั่งคุยกัน (ไม่ได้ตามประสาคนแก่นะ)

จะรู้ว่ามันมีความสุขขนาดไหน

เราไม่จำเป็นต้องย้อนอดีตกลับไปอยู่นะตรงนั้น

แค่หลับและนึกถึง...

ภาพความทรงจำดีก็จะกลับมา...และทำให้เรายิ้มได้


มันจึงเป็นสิ่งสำคัญ...

ถ้าเราได้สร้างประสบการณ์ดี ๆ เหล่านั้นไว้ด้วยกันมากมายเช่นนี้

เราจะได้รู้ว่ากว่าเราจะเป็นเพื่อน

กว่าเราจะทนกันมา

กว่าเราจะเข้าใจกัน

เราผ่านอะไรมาบ้าง

และอะไรที่ทำให้เรา เป็นเพื่อนกัน

สิ่งเหล่านั้นมันจะอยู่


ลองสักครั้ง...ลองไม่ได้ทำอะไรอย่างเพื่อนร่ามแกงค์เค้าทำ

แล้วจะรู้ว่ามันน่าเสียดายขนาดไหน


อะไรที่หาไม่ได้จะหนังสือ

หาไม่ได้จากวิทยุ โทรทัศน์

หาไม่ได้จากอินเตอรเน็ท

ไม่ได้จากแฟน หรือคนข้างเคียง

ไม่สามารถสร้างได้จากเราคนเดียว


ผู้มีประสบการ์เท่านั้นที่จะรู้ดี


ท้ายที่สุด

ลองซะ

ไปแอ่วเหนือกันเต้อะ














プロフィール

Author:ブア
Krittika T.
BUA
4 Sep, 1986
Bangkok, Thailand



Time No one Can Stop It




写真の日記



Just Listen



最新の記事



My friend blogs



コメント

  • 12/26:【下】サンタ【下】

  • 12/26:パセリ

  • 12/25:ハメ本ハメ男

  • 12/25:パセリ

  • 12/20:脱TENGA岡本