プリンス山下☆仁

"เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอฉันก็
พร้อมและยินยอมมอบความรัก...และจิตใจ ชั่วนิรันดร์"

มีเพลงๆนึงที่เคยร้องให้เธอฟัง แต่ไม่รู้ว่ายังจำได้หรือเปล่า
วันและเวลาอาจจะหมุนและเวียนไป ใจความในเพลงนั้นของเรา
ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง ความรักที่ลึกซึ้ง และยังคงตรึงในหัวใจนานแค่ไหน
ก็เหมือนเก่า... เหมือนวันแรกที่เรา เจอกัน

*เก็บเพลงรักนี้เป็นของขวัญ ให้เธอได้รับได้รู้หัวใจของฉัน
แม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน...
แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น ต่อให้ต้องลงนรกหรือขึ้นสรวงสวรรค์
ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร...
จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว
และจะเป็นเพียงคนเดียวเสมอไป...

ที่ฉันฝากชีวิต...ทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน...

กาลและเวลาที่เปลี่ยนหมุนและเวียนไป อาจจะทำให้หัวใจใครหมุนตาม
แต่ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนหมุนไปยังไง ใจความในเพลงนั้นของเรา...
ก็ยังคงเฝ้าย้ำพูดถึง ความรักที่ลึกซึ้ง และยังคงตรึงในหัวใจ นานแค่ไหน
ก็เหมือนเก่า ... เหมือนวันแรกที่เรา เจอกัน

(ซ้ำ *)

ฉันขอใช้ช่วงเวลาทั้งชีวิต ที่ฉันมี...
ฉันขอใช้ไปกับเธอ ... กับเธอ... เธอคนนี้

เก็บเพลงรักนี้เป็นของขวัญ ให้เธอได้รับได้รู้หัวใจของฉัน
แม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน...

แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น ต่อให้ต้องลงนรกหรือขึ้นสรวงสวรรค์
ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร...

จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว
และจะเป็นเพียงคนเดียวเสมอไป...

ที่ฉันฝากชีวิต...ทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน...

ฉันขอมอบชีวิต ทั้งหมดไว้...

ฝากให้กับเธอเพียงผู้เดียว...

และแล้วทริป สามวัน สองคืน ณ เชียงใหม่ก็จบลง

ไม่รู้จะขอบคุณใครดี ที่ทำให้ทริปสนุกสนาน และคุ้มค่าแบบนี้เกิดขึ้น

แต่งานนี้เหนื่อยสุด ก็ คงเป็น แนน คุณพลอย ดุก โป ปลื้ม ละซิท่า

ไม่ว่าจะเที่ยว จะเล่น ก็ต้องมานั่งท่องสคริบทัวร์

จะคุยกะเพื่อน หรือ หวานกะแฟน เป็นต้องตกเป็นเป้าสายตาอาจารย์ตลอด


.....

การเดินทางที่ยาวไกล

คงไม่ได้แค่ความเหนื่อย

จุดมุ่งหมายปลายทางที่แสนประทับใจ

สถานท่องเที่ยวริมข้างทาง (ถึงแม้จะหลับเอาตลอดเวลา)

ภาพเมืองเชียงใหม่ยามเช้าตรู่ และ ค่ำคืน

ทุกสิ่งล้วนเป็นภาพแปลกตา แปลกใจ

หลายคนคงรู้สึกคุ้นหู คุ้นตา

โดยเฉพาะเพื่อนนิ่ม ที่มีเสียงบรรยาย

แทนไกด์ทัวร์ให้ได้ยินอยู่เสมอ

ไม่ว่าจะขึ้นเขา เที่ยวชม หรือนั่งกิน

โน่นนี้ เป็นว่าต้องรู้จักเอาซะหมด

ดีจริงเลยน่า ได้มาเที่ยวบ้านเกิด


....


สำหรับเรา

ดอยสุเทพ

สวนสัตว์

หมีแพนด้า

ถนนคนเดิน

ไนท์บาร์ซ่า

หลังมอ ชอ

เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกับตา

.....

แม้ครั้งนี้ เราไม่ได้ไปร่ามฉลองความสนุก

ณ วอร์มอัพ กะ เพื่อน แกงค์เมาทั้งหลาย

ก็ไม่ได้เสียใจมากนัก

เพราะ กลับมายังได้ฟังทั้งเรืองเหล้า และ เรื่องเล่า (เอ๊ะงง)

จากบรรดาขาเมา

แค่ฟังก็สนุกแล้ว

....


ถนนคนเดิน

สถานที่ทีเราใช่เวลาเกือบครึ่งคืน เดินไปกลับ

ไม่ว่าจะหันไปทางไหน

ก็มีแต่ของอยากได้ไปหมด

ใช่ว่าจะมีแต่ของน่าซื้อ

คนน่ามองก็มากน่าหลายตา

เพลิดเพลินไปเสียหมด

ถนนยาวแค่ไหนก็คงไม่เบื่อ(แต่เมื่อยขา)

ได้ของฝากไร้สาระมาถุงใหญ่ ๆจากที่นี่

ล้วนแต่เป็นพวงกุญแจจุ๋มจิ่ม

กะโปสการ์ดแทนใจ( อิอิ)

.....

พอถึงวันกลับ

ยังนึกอยู่เลยว่า

ทำไมมันผ่านไปเร็วอย่างนี้

หลับ ตื่น ๆ ขึ้น ลง รถอยู่หลายรอบ

ก็มาถึงกรุงเทพในเวลาเกือบหมดวัน


.....

ได้เห็นอะไรมากมาย

จากสถานที่ที่ไม่เคยไป ไม่เคยเห็น

ทำให้คิดว่า ถ้าเราอยากไปไหน

แล้วได้ไปซะทุกที่ก็คงดี

การได้ไปเปิดหูเปิดตาซะบ้าง

ทำให้เราได้เปิดสมอง เปิดใจได้ขึ้นเยอะ

.....


ว่าง ๆ จะมานั่งคิดดู

ว่าที่ไหนไม่ได้ไป แล้วอยากไปอยู่บ้างน่า

แล้วจะไปให้ได้

กะคนรู้ใจด้วยยิ่งดี(อิอิ)




จบการบรรยาย

เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า....และแล้ววันนั้นก็ใกล้มาถึง

ไม่ใช่วันรอบเดือน หรือวันหวยออกเช่นนั้น

แต่มันเป็นวันของสาวโสดละอ่อน จะได้ไปแอ่วเหนือกันแล้ว

ม้วน ไม่ ม้วน คงไม่ได้เกิดจากอะไร

นอกจากเพื่อนร่ามก๊วนร่วมฮา

นี้คงเป็นอีกโครงการ ที่พองเราร่วมก๊วนเราจะได้รวมตัวกันอีก

ไม่อยากจะจินตนาการความมันส์หยดย้อยที่จะมาถึง

ถึงจะแอบเสียดายอยู่บ้าง

ที่บางส่วนในสมาชิกต้องรับกรรมกับวิชาเรียนท่องเที่ยว

แต่ถ้าไม่มีวิชานี้ ก็คงหาโอกาศจะไปเที่ยวแอ่วเหนือด้วยกันยาก(ขอขอบคุณ)

การเดินทางไกลไม่ใช่เป้าหมายสำคัญ ของพวกเราใช่ไหม

ถูกต้องแล้ว ....แอ่วเหนือ ชมบ่าว....แผนที่เราวางกันไว้(ตลอดเวลา)

แม้ตอนนี้ยังหาร้านถูกใจ วางทำเลกันไม่ได้

เราย่อมไม่ย้อท้อ.....



อีกหนึ่งประสบการณ์ ก่อนเรียนจบ

ใครไม่ใกล้เรียนจบย่อมไม่รู้สึก

ใครติดกับแฟนย่อมไม่เข้าใจ

ใครไม่สนิทกับเพื่อนย่อมนึกไม่ถึง

ใคร...ที่ไม่ใช่เรา...ก็คงไม่รู้

ว่า.....การได้ทำอะไรร่วม ๆ กัน กับเพื่อนร่วมแก็งค์

เป็นประสบการณ์ที่มันส์ จริต ยากเกินคำบรรยาย


ลองนั่งนับดู ดี ๆ ..

เราต่างทำกิจกรรมร่วมกันมาตั้งมากมาย

ทุกล้วนกิจกรรม ทุกล้วนเหตุการณ์

ย่อมแฝงความทรงจำดี ๆ ประทับใจเอาไว้อย่างหลากหลาย

วันไหน ได้มานั่งคุยกัน (ไม่ได้ตามประสาคนแก่นะ)

จะรู้ว่ามันมีความสุขขนาดไหน

เราไม่จำเป็นต้องย้อนอดีตกลับไปอยู่นะตรงนั้น

แค่หลับและนึกถึง...

ภาพความทรงจำดีก็จะกลับมา...และทำให้เรายิ้มได้


มันจึงเป็นสิ่งสำคัญ...

ถ้าเราได้สร้างประสบการณ์ดี ๆ เหล่านั้นไว้ด้วยกันมากมายเช่นนี้

เราจะได้รู้ว่ากว่าเราจะเป็นเพื่อน

กว่าเราจะทนกันมา

กว่าเราจะเข้าใจกัน

เราผ่านอะไรมาบ้าง

และอะไรที่ทำให้เรา เป็นเพื่อนกัน

สิ่งเหล่านั้นมันจะอยู่


ลองสักครั้ง...ลองไม่ได้ทำอะไรอย่างเพื่อนร่ามแกงค์เค้าทำ

แล้วจะรู้ว่ามันน่าเสียดายขนาดไหน


อะไรที่หาไม่ได้จะหนังสือ

หาไม่ได้จากวิทยุ โทรทัศน์

หาไม่ได้จากอินเตอรเน็ท

ไม่ได้จากแฟน หรือคนข้างเคียง

ไม่สามารถสร้างได้จากเราคนเดียว


ผู้มีประสบการ์เท่านั้นที่จะรู้ดี


ท้ายที่สุด

ลองซะ

ไปแอ่วเหนือกันเต้อะ

....วันหยุด....



หลังจากยื่นส่งข้อสอบออกไป ...เหมือนยกลูกอะไรสักอย่างออกไปจากหัว

ส่งกระดาษข้อสอบเสร็จ....เราพองเพื่อนก็กระโดดเข้ารถแท็กซี่มุ่งหน้าไป

สังสรรค์กับชีวิตในเมืองกรุง....

สยาม.....สถานที่เที่ยวอันแสนไกลของเราชาวลาดกระบัง

แต่หาข้ออ้างต่าง ๆ นา ๆ เสล่อ พากันไป

ฝนจะตกแค่ไหน...แหน็บจะแดกสักเท่าไหร่..พวกตูไม่หวั่น

ถ้าเป็นชาวบ้าน ชาวช่องเข้าคงเริ่มต้นด้วยการซื้อโน่นนิด ซื้อนี่หน่อย แล้วไปกิน

โอ้ ...พองเราตรงเข้าร้านโน่น ออก ร้านนี้ กินกันหนำสำราญไปถึงสองร้าน

(เนื่องจากร้านแรก คิดผิด..หรือไม่ได้คิด..เลยไม่อิ่ม)

แหม ก็ลาดกระบังหากินไม่ได้นะโว้ยแบบนี้นะ

กินเสร็จ ก็ช็อบตามประสาคนนาน ๆ มีตังค์...ใช่หมดเรากะพากันกลับบ้าน

หมดไปอีกนึงวันของวันผ่อนคลาย

เสียดายงานนี้ไม่ครบทีม ...ไม่งั้นวีรกรรมคงเยอะกว่านี้

เอาไว้โอกาสหน้าไปกันทั้งหมดเลยน่า ๆๆ

.....


.....

....


ทริปต่อไปเป็นอีกนึงวันของวันแห่งความสุข

สุขแรกมากจากเพื่อนพอง

สุขต่อมาจากคนใกล้ชิด....รู้กันนะเรา

เนื่องจากเราอยากทำบุญ...รู้สึกผลกรรมมันตามแล้ว

เลยคิดจะทำบุญซะหน่อยเรา

ไปหลายวัดอยู่เหมือนกัน

วัดพระแก้วเอย วัดไตรมิตรเอย วัดโน่นนี้ จำชื่อไม่ได้

แต่บางวัดก็เกือบไม่ได้เข้า

ไม่ใช่ไร...คนขายตั๋ว บอกว่า ticketo บ้าง ticket บ้าง

ต้องหันไปบอกว่าคนไทยครับ

เดินไปมาได้จุดธูปไหว้อีกทีก็ศาลหลักเมือง

โอ้ย สุขี ๆ ๆ อิ่มบุญ อิ่มใจเลยเราอิ อิอิอิ

เสียอย่างเดียว ท้องฟ้า ครึมฝน แต่ก้ดีไม่มีแดด

เดินไปสักพัก หลง ๆ มั่ว ๆ ไปในกรุง

แล้วมาหยุดนั่งพักที่สวนรมณีย์.....สุขีรอบสอง

ก่อนกลับก็ปิดท้ายด้วยสะพานเหล็ก

เครื่องวีล่อตามาก ๆ

อยากได้ ๆ ...แต่ไม่มีตังค์

ไหนจะท่องเที่ยว ไหนจะค่าห้อง ไหนจะลงทะเบียน


ชำระหนี้เหล่านี้หมดคราใด ..คงจะได้วีมาครอบครอง

ขอบคุณโอกาศดี ๆ

ขอบคุณบรรยายกาศที่เป็นใจ

ขอบคุณไกด์จำเป็น

....


....

ในที่สุด ..เราก็ได้กลับบ้านสักที

อดทนมา 3เดือนเต็มๆ กับชีวิตที่สาหัส

ก้าวแรกที่ลงสนามบินสุวรรณภูมิ อยากตะโกนบอกคนข้าง ๆอย่างแรง

ว่าโคตรดีใจเลย

ถึงบ้านประมาณตี 2 ตอนเช้าออกไปเรียน ขยัยฉิบ

แต่จิงๆ แล้วอยากไปเจอเพื่อนมากกว่า คิดถึง ไม่เจอกันตั้งนาน

แต่รู้สึกว่า 3 เดือนของปีนี้ผ่านเร็วอยู่เหมือนกันนะ

อาจจะเพราะว่าเราทำงานทุกวันก็ได้

ทำทุกวันก้เหนือยฉิบหายเลย

ทำงานเลิกตี 1 ถึงบ้านตี 2 นั่งกินข้าวบวกเมาทืแตกยันตี 4

ตื่นอีกทีบ่าย 2 ไปทำงาน หนึ่งเดือนหลังเป็นแบบนี้ทุกวันเลย

เลยรู้สึกว่าสถาพร่างกายย่ำแย่ไม่น้อย

นอกจากบวมขึ้นประมาณ 5 โล ยังขอบตาโหลดปื้ด

ขาวก็ไม่ขาวขึ้น แม่งดันดำๆ กระด่างอีก

สรุปว่าปีนี้ไม่มีดีสักอย่าง

หาตังค์ได้มากแค่ไหนก้ช้อบแหลกลานเหมือนกัน

สถานที่ท่องเที่ยวรอบกายเลยซิ

คนอื่นเค้าไปเที่ยวสวนสนุกกัน..

ฉันหรอ เดินเล่น out let เข้าออกยังกะร้านซักผ้า

ไปก็ไม่ได้ซื้อทุกวันหรอกนะ เช็คราคาบ้าง เล็งบ้าง ซื้อบ้าง

วันไหนเดินเที่ยวก้คือวันที่เลิกงานเร็ว แลวก็ใส่ชุดร้านอาหารเสล่อๆ
เดินไปมาในห้าง.... อายหรอ ระดับนี้แล้วไม่มี๊

ได้กลับมาเมืองไทยแล้วก็สบายใจอย่างนึง

แต่ยังทำใจจะเรียนเทอมนี้ไม่ได้

เทอมที่แล้วเกรดห่วยชะมัด เพราะฟิลิปินคนเดียว หึ!

จะเอาใหม่ก็ไม่รู้จะเริ่มตอนไหนดีแล้วเรา...เห้อ

ยังไงตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำเป็นอย่างแรกคือลดน้ำหนัก

ของให้ลงในสองอาทิตย์ลด ถ้าไม่ได้คง...


เราว่ากระเพาะเราขยายแน่เลย กินไม่หยุดเลยช่วงนี้

ทำไงดีอ่ะ ...คงต้องทำใจเนอะ


ยังไงก้สู้ ๆ เพราะยังมีเพื่อนร่วมบวมกันอีกเยอะ

ได้ข่าวแต่ละคนทำลายสถิติน้ำหนักไม่บันยะบันยัง

คงกลายเป็นกลุ่มสมองบวมตัวบวมกันแน่เลย

555

hey!!!

Everybody in USA, How're sweet girls doin?

Is every body working hard?....i'm so miss all of you guys.

I'm so sorry that i have no time to use internet or any phone call.

I wish all of my friends are doin very good in USA where there are so many stupid people.

I hope you happy with your job and your life here.

and get a lot of money back to Thailand.

Did you guys shopping a lot like me?

There are so many shopping place here.

I will spend about 2 days for shopping before i back home.

I will stop work at 9 june and go to New york at 12 june.

See you guys in Thailand naja..

Yesterday is my day off. i slept all day untill noon. and then i went to PICNIC with Nok and my manager and her boy friend. that was a very nice pinic. we sat near lake and cooking. We made BBQ and salad and drank some beer. That's so cool for me. before we back home, i went to shopping at Tanger. i got shoes and bag.

i have 3 weeks left for working. That's a long time for waiting. i miss home, miss my friend, miss Thai food.

There is Thai restaurant here so i usually to eat thai food there. Thai people are very nice to us. I work as dish washing some day.

Anyway, i will call you guy if i have some time.


Take care na ja my love friends.

ps,

Nook, did you call me? i'm so sorry that i din't call you back. i worked very hard that night and i cried too. that was my first day that i'm so sad with work but i'm oK now.

Dazs, thank you for being friend on phone with me. i will call you later na,. take care

Nim, are you doing fine in Virginia. Don't work too hard na ja and don't spend too much money for eating. Did you get any boy friend?....love na pity girl!!

Ploy, What happened with you? Why did you have many bad story? But i think you will be fine becauz you're strong and lucky girl for me, love jub jub

Aui,Nan I never talk with you guys anymore since in new york. I think you are doing all right na. misss mak mak

PoPun, Did you work hard? but i don't think so.! You have to take care of youe self mak mak na. Don't spend too much time to think about him. love&miss u

Bird, Do you like NH? Is it good to work there! i hope you enjoy with work and eating na. see you soon

K' Ploy, my so sweetie girl. just want to say "miss you a olt" see you in Thailand na ka